خانم شعله پاکروان مادر دّخت سربدار ایران زمین ریحانه جباری در نوشته ای در شبکه اجتماعی فیسبوک نسبت به این انحطاط هشدار داده مردم را به شوریدن بر ظلم و جنایت آخوندها فراخوانده است که در مقابل اعدامهای روزافزون؛ خونهای ناحق ریخته؛ خانههای خراب شدهای که بعد از سالها هنوز آباد نشده ؛ شکنجه جلادان؛ فروش دختران؛ فساد رو به افزایش و دزدان کیسه و خزانهی ملت برخاسته و هر گونه سکوت و بیعملی را طرد کنند.
به گفته مادر ریحانه جباری باید بر احقاق حق و عدالت پافشاری کنیم، باید عدالت را اولین درخواست روز خود کنیم. باید برای آزادی اهمیت قائل باشیم و به داد و عدالت فرابخوانیم که اینها از آب و نان واجب ترند. جز این معنایش انحطاط و نابودی است. ذیلا نوشته خانم شعله پاکروان:
معنای انحطاط چیست ؟ ملت یا تمدن رو به انحطاط چه مختصاتی دارد ؟
اینها سوالهایی ست که اکنون ذهنم را پر کرده . انحطاط یک ملت با انقراض متفاوت است . بنظرم انقراض میتواند بدلیل آب و هوای نامساعد و اقلیم ناسازگار یا حمله خارجی صورت بگیرد . ولی انحطاط معنایی تلخ در خود دارد . ملت یا تمدنی که از درون میپوسد ، میگندد و میپوسد ، منحط خواهد شد . موریانه زیربنای اخلاقی ملتی را میخورد و نابود میکند . بی سرو صدا و هیاهو .ریز ریز و آرام آرام . ناگهان متوجه میشوی که از شکل انسانی خارج شده ای . دلت برای هیچ چیز زیبایی شور نمیزند . نگرانی ات فقط خودت هستی و خودت . انهم فقط در حد خوردن و خوابیدن . برایت مهم نیست در جهان چه میگذرد . برایت مهم نیست در کشورهای همسایه چه آتشی برپاست . برایت مهم نیست که در سرزمینت چه گندیدگی شایع شده . برایت مهم نیست که در شهرت یا محله ات یا حتی خانه همسایه ات چه رخ میدهد . وقتی منحط میشوی حتی برایت مهم نیست در خانه ی خودت چه روی میدهد . دودستی به زندگی نکبت بار میچسبی و راضی هستی از اینکه مشکل دیگران مال دیگران است و مشکل تو نیست .
ما ملتی رو به انحطاطیم . وگرنه سکوت نمیکردیم در مقابل اعدامهای روزافزون . در مقابل خون های ناحق ریخته . در مقابل خانه های خراب شده ای که بعد از سالها هنوز اباد نشده . در مقابل شکنجه ی جلادان . در مقابل فروش دختران . در مقابل فساد رو به افزایش . در مقابل دزدان کیسه و خزانه ی ملت . در مقابل فرار فرزندان متخصص و نخبه مان به سرزمینهای بیگانه . در مقابل هدر دادن منابع مالی و طبیعی کشور . در مقابل ظلمهای آشکاری که هر روز شاهدیم . در مقابل غارت آنجه از هزاران سال پیش با عنوان فرهنگ و تمدن داشه ایم . در مقابل تهی شدن مان از فضایل انسانی . در مقابل دروغ و ریا و زهدفروشی .
ما ملتی رو به انحطاطیم که رسم انسانی دادخواهی را وقعی نگذاشته و بی تفاوت میگذریم از کنار پدرانی که زندانی اند بدلیل یک سوال : فرزندم را که هفده سال قبل دزدیدید و به زندان بردید کجاست .میگذریم از کنار زنی که میگوید حتی در بند اسارت اعتصاب خشک میکنم برای ظلمی که به فرزندم شده . میگذریم از کنار خبرهای یک خطی : امروز چهل نفر در زندان مرکزی کرج جهت اعدام به سلولهای انفرادی منتقل شدند . میگذریم از کنار چشمهای نگران فرزندان اعدامیان .
بله ما ملتی رو به انحطاطیم که در صورت ادامه این شیوه ، همچون تمدنهای نابود شده ی عیلام و اکد و فنیقی و سومری و بابلی فقط نامی در کتاب تاریخ کودکان آینده خواهیم بود .
مگر اینکه بر احقاق حق و عدالت پافشاری کنیم و فضایل انسانی را در خود احیا کرده و در جامعه بسط دهیم . مگر اینکه عدالت را اولین درخواست روز خود کنیم . مگر آنکه برای آزادی اهمیت قائل باشیم . مگر آنکه رخت کثیف بی تفاوتی را از تن دراورده و به شدت حساس شویم به داد و عدالت . که اینها از آب و نان واجب ترند برای یک ملت رو به انحطاط
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر